[ PDS'50 ] หนุ่มอักษรฯ

เอนทรีย์นี่จะมาบอกเล่าถึงอนิจจังสังขารบนโลก ซึ่งผมได้เรียนรู้ด้วยตัวเองแล้วว่า "อะไรก็เกิด...มันก็ต้องเกิด" หรือที่กล่าวไว้ในลิลิตพระลอว่า "ใดใดในโลกล้วน   อนิจจัง!"

โดยส่วนตัว ผมมจะปิดมือถือก่อนนอนไว้เพราะเคยเจอบ่อยมาก ที่โทรมาตั้งแต่เช้าด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง หลังๆผมขี้เกียจรับเลยตัดสินใจปิดมือถือเสียเลย อีกอย่างผมมีระบบบอกตอนเปิดเครื่องว่าใครโทรเข้ามาเลยสบายหายห่วง

คืนวันเกิดเหตุก็ปฏิบัติตนตามเดิมทุกประการ ตั้งนาฬิกาปลุกตอน 8โมงเพราะมีธุระตอนเช้า ตั้งเสร็จปิดเครื่อง เสียบสายชาร์ต เหมือนเดิม มือถือก็ไม่ได้แสดงอาการผิดปกติแต่อย่างใด

ปรากฏวันรุ่งขึ้น ตื่นมาเองก็แอบดีใจเล็กน้อย (ประมาณว่ากรูตื่นก่อน8โมง) แต่ยังดีใจไได้ไม่ถึง 1 นาที สายตาก็เหลือบไปมองนาฬิกา....

9 : 30

"ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยย สายแล้ว" ผมโวยวายกับตัวเอง พลางคิดต่อไปวะ ทำไมนาฬิกาไม่ปลุกวะ ผมไม่รอช้า รีบคว้ามันขึ้นมาเพื่อที่จะเปิดเครื่อง - กรรม เปิดไม่ได้ หรือว่าชาร์ตแบทไม่เข้า ผมเลยลองชาร์ตแบตซ้ำดูอีกที ก็ไม่ขึ้น พอเปิดเครื่องก็ดับไป อาการคล้ายๆแบทเสื่อม ซึ่งผมก็คิดว่าน่าจะใช่ เพราะเครื่องนี้ใช้มาเกือบ 3 ปี แบตไม่เคยเปลี่ยน

แต่ก็ยังไม่แน่ใจ เลยลองเอาแบตเครื่องผมไปใส่เครื่องพ่อ ปรากฏ...แบตใช้การได้ตามปกติ ในทางกลับกันผมก็ลองเอาแบตเครื่องพ่อไปใส่ในเครื่องผม....ผลออกมาเหมือนเดิมคือไม่สามารถเปิดได้

ผลความว่า : เครื่องผมเสีย

ก็เลยเข้าใจความหมายของคำนี้อย่างถ่องแท้ เพราะมือถือผมไม่เคยมีอาการแสดงว่าจะเสียเลยแม้แต่นิดเดียว จู่ๆก็ไป แอบอึ้งด้วยเพราะนึกว่าจะใช้ได้นานกว่านี้...ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆ

เพราะฉะนั้นก็เหมือนชื่อเอนทรีย์แหละครับ "ใดใดในโลกล้วน   อนิจจัง"

/ \ [PDS'50] hatepink