วันนี้จู่ๆได้มีโอกาสได้เข้าไปพบเห็นข้อความของน้องๆภายในเวบบอร์ดอักษรฯช่วงประกาศคะแนนและรู้ว่าใครมีโอกาสได้เข้ามาที่นี่ ใครที่พลาดโอกาสบ้าง – ข้อความของน้องที่แสดงความดีใจว่าในที่สุดก็ทำฝันของตัวเองให้สำเร็จและข้อความของน้องๆที่ไม่มีโอกาสได้เข้าและต่างก็ชื่นชมยินดีกับเพื่อนร่วมเวบบอร์ดที่ได้รับ “โอกาส” อันเลอค่าที่สุดในชีวิต

          ข้อความเหล่านี้เองทำให้ผมเองเกิดตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างขึ้นมาได้ บางสิ่งที่ผมเองก็เชื่อว่ามันได้หายไปจากจิตใต้สำนึกและความตระหนักรู้ของผมแล้ว มันทำให้ผมได้หวนนึกถึงอะไรบางอย่างที่ตัวผมเองก็ดูเหมือนจะลืมตระหนักไป

            นั่นคือสิ่งที่เรียกว่า “โอกาส” ครับ

            ข้อความของน้องๆเหล่านั้นทำให้ผมตระหนึกถึง “โอกาส” ที่ผมได้เข้ามาศึกษาที่นี่ ที่เป็นโอกาสที่คนอีกหลายพันคนอยากจะได้รับ แต่ไม่มีโอกาสด้วยสถานที่และข้อจำกัดต่างๆ

            และเมื่อผมได้รับ “โอกาส” นี้แล้ว หน้าที่ของผมที่ตามมาต่อไปก็คือ ต้องใช้โอกาสนั้นให้คุ้มค่ามากที่สุด เพราะนี่คือ “โอกาส” ที่คนหลายพันคนอยากได้

            แล้วตอนนี้ผ่านมา 3 ปีแล้วผมใช้โอกาสเหล่านั้นทำอะไรไปบ้าง

            ผมใช้โอกาสเหล่านั้นไปกับสิ่งที่ “A” และ “เกียรตินิยม” ไม่น่าเชื่อว่าแค่ 2 สิ่งนี้ทำให้ผมลืมตระหนักถึงหน้าที่และ “โอกาส” ของผมไป

            ข้อความในเวบบอร์ดนั้นได้ย้ำเตือนสติให้ผมได้กลับมามองและสะท้อนตัวเองอีกครั้งว่าตัวผมเองกำลังทำอะไรอยู่ กำลังใช้ความเครียดไปกับอะไร ใช้ความทุ่มเทไปกับอะไรซึ่งมองสะท้อนตัวเองครั้งนี้ทำให้ผมรู้ว่าผมเองกำลังเดินผิดทางอยู่ กำลังใช้เวลาและโอกาสของตัวเองอย่างไม่ถูกต้อง เพราะสิ่งที่ผมได้รับนั้นมันช่าง “ยิ่งใหญ่” มันคือโอกาสที่จะได้เข้ามารับเก็บเกี่ยวความรู้และประสบการณ์ เป็นโอกาสที่ใครๆก็อยากได้ ผมไม่ควรจะใช้โอกาสเหล่านี้อย่างๆทิ้งๆขว้างเพราะมันคือ “โอกาส” ที่คนนับพันอยากได้

            ผมควรจะใช้ “โอกาส” ที่ผมได้รับเก็บเกี่ยวความรู้ ประสบการณ์ต่างๆเพื่อที่จะได้นำสิ่งเหล่านี้ไปตอบแทนให้กับสังคมและประเทศชาติ จะได้ถือได้ว่าทดแทนบุญคุณแผ่นดินที่ได้มอบ “โอกาส” นี้มาให้ผม และจะได้นำความรู้ที่ผมได้รับไปถ่ายทอดให้กับผู้คนอีก “หลายพัน” ที่ไม่มีโอกาสได้รับสิ่งเหล่านี้

          ต้องขอบคุณ “ข้อความสั้นๆ” ในเวบบอร์ดอักษรฯที่ช่วยย้ำสติของผม แม้จะเป็นเพียงข้อความ “สั้นๆ” แต่ก็ทำให้วิสัยทัศน์ในระยะ “ยาว” ของผมเปลี่ยนแปลงไป :)

ปล. อาจจะงงๆกันนะครับ ไม่มีไรหรอกครับ ผมแค่เพ้อเจ้อจากรายงานที่ยังไม่เสร็จ แหะๆ

Comment

Comment:

Tweet

ว้าวว ได้เจอรุ่นพี่อาร์ตเมน หวัดดีครับ ผมอาร์ตเมนรุ่น 79 ครับ

#6 By pakornkung on 2011-11-11 00:10

เฮ้ยพีท
เพิ่งเห็นคอมเม้น

ขอบคุนมากแกกก
5555

#5 By ชุน on 2010-10-11 00:41

big smile

#4 By ชุน on 2010-10-11 00:24

ยังไม่สายจะใช้ "โอกาส" ให้คุ้มค่าขึ้นเนอะ
sad smile

#3 By S@nDGLasS: พราวฝัน on 2010-10-09 14:31

เข้าใจนะคะ
ยังไงก็ยินดีด้วยที่ได้พบแรงบันดาลใจดีๆค่ะ

#2 By ทราย_โทรุ on 2010-10-09 09:38

สู้ค่ะ

เทอมนี้ก็เวิ่นๆเรื่องประมาณนี้เหมือนกัน

เกรดตกฮวบ ฮา~

#1 By THEBEE on 2010-10-09 07:41